jaropasztii

zapłakał Bóg otworzyło się niebo Uronił jedną łzę spływała po woli po jasnym od światła policzku ziemia rozdarła powłokę jak pokutnik szaty zatrzęsło się sumienie na ziemi i w niebie rozpoczęła się era wielkiego zniszczen...

kocham mą ziemię gdzie każdej wiosny na zwiastowanie bociek na gnieździe stanie bronimy od wieków swych granic w nas siła w nas radość na polach zboża urodzajne lata potrzeba rąk do pracy nie uciekaj młody człowieku jak...

płoną ognie tysiącem barw jak tęczowy dzień po deszczach na zachodzie serce szuka serca po drogach po gospodach znalazłem cię w bibliotece wśród książek ty jedyna moja kama-sutra

pochylam się nad tobą czujesz muśnięcie warg na szyi dotykam aksamitnie włosów ciśnienie rośnie i nie tylko bliskość ciał boskie stworzenie załączam gniazdko gaszę światło odpływamy do nieba do gwiazd w gwiazdozbiorze s...

odeszłaś miłości polną drogą słoneczny dzień jednak czujesz się tak samo ciągle w cieniu brodzisz w mętnej wodzie nadziei nie ma wokół nad nami czarne chmury nienawiść i śmiech ludzi zmusza do wyjścia z ciała

otwieram serce jak drzwi oczu ciepło przenika duszę do szpiku albo jeszcze dalej z tęsknoty konam kolejny raz pociesz strapionego przetnij pępowinę wspomnień spraw by realne marzenia się spełniły my odpływamy w sen pachnący...

długo szukałeś zalazłeś na dnie serca schowana mała miłość pozwól jej rozkwitnąć przecież widzisz co się dzieje nie ma litości ani amnestii

zamieniam jutro na futro odchodzisz z nim nieważne teraz tylko ja nie mam szans wzbudzę natchniony siłę snów strach to mój brat widzę cię jak na policzku łzy nierealny świat pochłania cię

uwalniają z potrzasku zamykają w klatce własnego ciała tracę nadzieję ale wystarczy sił walczę o przestrzeń w głowie wolne są myśli i słowa zamknięty w sobie staram się otwierać drzwi na świat Bóg stworzył nas dał swobo...

często myślę o tobie Kasiu jesteś zawsze tuż obok potrzebuję ciepła i rozmowy w długie jesienne wieczory kochanie co się z nami stanie gdy nas zabraknie pragnę jak najdłużej spędzać z tobą czas uczucie kwitnie od kilku lat...

płyną po zimnym policzku jak dni w esencji ból zabarwia smutek myśli jak rzeka szeroka głęboki żal kaskady niosą na nieznane wody

gdy zapomnę twego imienia nie rozpoznasz mojej twarzy będziemy starzy jak krzyż brzozowy koło leśnej drogi w domu pomocy jest ciepło cicha samotność rozprasza myślenie spoglądam w okno przed poranną kawą mgły szar...