noemitka

mój anioł zgubił pióra znowu co za niezdara włóczą się teraz niechciane niekochane rozmarzony wiatr układa je w wiersz i kładzie na progu marzeń

uparta samotność nie chce odejść śmieje się z mądrych głów i zadartych nosów rozrywających niebo pustka uśpionej jeszcze nocy wznosi kolejny toast za życie i za skrzydła z antykwariatu wiary

niedawno zakwitły akacje teraz tylko zapach mieszka w pamięci och ten czas dokad tak pędzi? oby życie tak szybko nie przekwitło

jedyna droga utkana szeptem anielskich skrzydeł zarosła pajęczyną nie kochania deszcz zmył krople samotności dobrze że pada może znowu zakiełkuje nadzieja

ktoś delikatnie zapukał do drzwi mojego serca otworzyłam nawet uśmiech wyszedł ze starej szafy ciekawość go zjadała kto tam? na progu nie było nikogo tylko okruchy szczęścia tańczyły z wiatrem i miłość w...

niebo szeroko otwiera ramiona na dłoniach ukrywam zapach Boga na dnie serca garść wczorajszej miłości i resztki nadziei z obiadu wszystko ma swój czas amen przyjdź i zostań na zawsze

zasypiają myśli i słowa tylko marzenia nie chcą zasnąć dostają skrzydeł żyją na swój rachunek nie boją się czarnych dłoni nocy piszą wiersz o miłości

cierpliwie zbierasz połamane kawałki mojej miłości cerujesz codzienność na strychu chowasz wspomnienia wyciągasz z szafy stare rysunki gdzie spało jeszcze szczęście dużo pracy masz mamo a to przecież moje życie...

bezdomna miłość mamy lekarstwem na poranki i wieczory życia zamknięta w białych włosach zmęczonych dłoniach i łzach zmieszanych ze szczęściem mamo jesteś niebem dla mojej głowy pełnej skrzydlatych marzeń łąk...

śmiejące się łzy usta dłonie szczęśliwe dzisiaj zrobię wszystko co zechcesz nawet gdybyś prosił o nic zrobię dam ci ciszę i święty spokój

biedne są te zółte kaczeńce kradną słońce by choć na chwilę ubrać się w miłość wszyscy mówią tylko o zdradach ukrytych między kruchymi płatkami a one? szczęśliwe z rozanielonymi główkami wpatrują się w niebo...

rozwiązałam worek szczęścia oj się posypało już nie muszę błąkać się samotnie między ludźmi i pośród wierszy szukać pocieszenia nawet stare psisko czeka że sie z nim podzielę oblizuje się na myśl o szczęściu obu...