pisarz

Tyle powiedzieć wam mogę Zabieram swoją załogę Obierzemy właściwą drogę Poznamy kultury i obyczaje Podróżując przez kraje Tak człowieka się poznaje Przyjaźń zostaje człowiek Mądrzejszym się staje.

Dalej ruszyć mogę Ile pociąg ludzi mieści Czy usłyszę ciekawe opowieści A może zasnę nim ktoś Drzwiami trzaśnie no właśnie Kupie bilet tam gdzie Stanie moja stopa Nie łapie auto stopa.

Wymaga dyscypliny Odwagi nie brakuje Kare przyjmuje Wie że zrobił źle Z rany leci krew Ból znany jest Targa nim gniew Żałuje swoje czyny Wzbudza poczucie winy Że jest złym człowiekiem Nie rońcie nad nim łez Taki już jes...

Papieru miał zwitek Wyspa w dostatek Opływała od domu Go z daleka trzymała Pragnienia zaspokajała Tylko kobiet nie miała Rozgniewany rozbitek Robił tratwę z nitek Miał z ubrań użytek Tnie drzewka bambusowe Tratwy zaczyna...

Płaczu więcej W studni wyschniętej Rzucała kamień Częściej nie chciała Miłości więcej Żegnała się z chłopakami Nie żyła wspomnieniami Nie płakała nocami.

Kujesz miecz Każdego dnia Wstajesz o świcie Twoja praca idzie Znakomicie kończysz W nocy zamykasz oczy Twoja praca otwiera Oczy nowych uczniów Jednoczy ten kto kuł Stal kowalem się stał.

Łapał szczury Pędził myszy do dziury Spryt miał spory Czekał aż mysz Wyjdzie z dziury Żeby chwycić ją w pazury W pazurach trzymana Kończy swoje konania.

Moją bronią Kobiety je ronią Są ich tajną bronią Nie raz się marze Niszczy sobie makijaże Swojego chłopaka karze Myśli że wszystko Wymarzę że znikną Miraże uśmiech się pokaże Bo płacz kobiety jest Jak uderzenie rakiety.

Ludzie samotni Bez celu jak wielu Żyją na ulicy Nikt się z nimi nie liczy Ich serce krzyczy Zna smak goryczy Nikt nad nimi Się nie lituje Nie ronią za nimi łez Dzisiaj świat taki jest Nie warty łez.

Trzeba być z Twardej gliny Czasami wbijamy Nóź w plecy Nie dla hecy Rana się leczy Nikt nie zaprzeczy Rany się goją Złamanego serca Nie uspokoją.

Nowy ład Jak kwitnie kwiat Zostawia ślad Jest bez wad Każdy ma swój Świat zbudowany Z wyobraźni W nim jesteśmy Ważni tworzymy W nim kraje Mają nasze obyczaje Tam żyjemy jak pragniemy Bez ściemy tak żyć Chcemy chociaż...

Siedziałem długo na drzewie Myślami biegnę Nikt nie wie Jak bardzo kocham ciebie Moje marzenia są warte Spełnienia nie mam Serca z kamienia.