O kocie porannym

Budzisz się na brzegu łóżka Myślisz: Dziwna ta poduszka To futerko jakieś nowe Na czymś innym kładłam głowę! Przecierasz oczy ze zdumienia A poduszka wnet się zmienia Wczoraj była w żółte ciapki Dzisiaj już ma cztery łapki No i mruczy niesłychanie: "Miska pusta, gdzie śniadanie? Kto pomizia mnie po brzuszku Kiedy pani nadal w łóżku?" Zerkasz na tarczę zegarka: No to przebrała się miarka! Wcześnie rano, dziś sobota A w łóżku już mamy kota! Jeszcze pospać chcesz z godzinkę Jednak widzisz słodką minkę I nie możesz oderwać wzroku Od kociego oka uroku Z rymu tego morał taki: Kiedy w domu masz zwierzaki Nie ma czasu na wyspanie Przecież kociak chce śniadanie!