Marzyciel

Przemierzam strapiony wyspy mej udręki Zamarzły nawet lodem tęsknoty nagie łzy Płynące z góry zbocza strumieniem rozterki W głowie myśli chaos a w snach jesteś ty Świat samotności szuka mnie przed snem Odległa a tak bliska scena pożegnania Czuje ogień wypalający do zgliszczy strachem W świadomości widmo bliskiego rozstania Już niebawem zielenią wybuchnie wiosna Ja wciąż marze o tobie w samotności suszy Przez nagie stepy w ciszy tłumionej tęsknoty Zapalając płomyk nadziei co lęku mur skruszy Nadejdzie dzień kiedy Cie wreszcie zobaczę Stanę przy tobie a w tle nasz wspólny dom Jedynym lekarstwem na głód tęsknoty Jest tylko ciepło bliskości twych rąk Potem przybędę do rodzinnych łąk Na nowo urodzisz się w mych źrenicach Przy tobie usiądę odnajdę swój własny kąt Będę płynął na szczęścia chmur ławicach Ziarnko kiełkuje a gleba jeszcze surowa Pogorzelisko miłości płonie w morzu zasp Przecież ja i ty rozumiemy się w pól słowa Kochaj mnie jak gdyby zatrzymał się czas Chcę być wszędzie tam gdzie będziesz ty Na dywanie utkanym z marzeń gnać Gdy wzejdzie księżyc zanurzyć się w sny Chcę być obok być blisko ciebie tak