Baśń o Tunne

Byłam Długo,bardzo długo Żyłą Ich wszystkich Byłam długo,bardzo długo pomocą ich wszystkich Ochłodą w Letnie Popołudnia Ukojeniem gasząc ich pragnienie . Przychodzili i Czerpali ze mnie ilkoż chcieli . Tyluż miałam Bliskich ... Lecz stała rzecz się niebywała ! Nałożyli na mnie obrożę Abym po ich myśli pływała - Sobie Zechcieli ! Dlatego od tamtej pory Wezbrałam, niszcząc ich plony I ich wszystkie nadzieje ,za nic mając współczucie . Skuwając się Lodem po wsze czasy . Byłam Rzeką, Byłam Tunne . Jestem Lodem, Jestem Viha . Byłam Rzeką ,Byłam Uczuciem . Jestem Lodem, Jestem Nienawiścią .