Nieoczywiste

codziennie zatracam się we wspomnieniach wpływają kolorami niektóre są bardziej oczywiste inne gubią się w niebycie boję się tych obrazów wywołują nieziemskie poczucie czegoś już nieosiągalnego za czym się tęskni choć ta tęsknota aż zawstydza zacierając z twarzy nieśmiały uśmiech może tak jest przed śmiercią mózg przywraca klatka po klatce utracone na zawsze chwile by jeszcze raz wywołać ten błysk rozpalić iskrę i pocieszyć się nią jak dziecko beztrosko i głupio wpatrzone w marzenia nie wiem