Wino

Gdy robi się jasno Idziesz przez to miasto A miasto to biegnie Świat snów blednie Rzeczywistość wciska brednie Pytasz, skąd tyle szarości we mnie? Gdy on wróci Ty zanucisz Co się smucisz I go skusisz Na rozmowę, ciepły trunek Pocałunek na ratunek Wskażesz mu, pragnień kierunek Oddalony Przemęczony Zawiedziony Zniewolony Wypalony Spojrzysz w oczy te Nie Kochanki I nie Żony Również Matki Ani Siostry Ślepia Śmierci bez litości Twój wzrok pełen radości Więc ostatni zatem pościg Kula z duszą już na starcie Ust pełne rozwarcie I rozdarcie ciszy nocy Nic już Ciebie nie zaskoczy Pokój w winie się zamoczył