kiedy dusza umiera
nie blednieją niebiosa
nie rozstępuje ziemia
czyściec nie wabi ciszą
jest próżnia
sterylna i zimna
bez łez
powagi
patosu
i strach
jak ciężki paraliż
na nowe życie po śmierci
93 odsłon
Komentarze (2)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Dziekuje :) A slowo sprawdzilam w slowniku anagramow PWN jest taka forma od blednieć :)
Piękny wiersz - masz rację z tym strachem. Gratuluję.