Przejdź do treści

Piękno ludzkie (satyra)

Wyłupiaste oczy z jednej strony głowy, Obślizgła, zielona ślina w każdym z nas, Jęzor – gruby i fioletowy Spłaszczona, bez ryja, twarz. Chuderlawe i krzywe łapy, Kły wystające z gęby, a takie tępe, Obwisłe skóry i sterczące gnaty, Pazury pełne brudu – w niczym nie potrzebne. Ciągle śmierdzące i zmarszczone ciało, Zasmarkany wiecznie nochal obleśny, Cherlawy głosik krzyczący: „Mało!”, Moi drodzy państwo – Oto czym jesteśmy!
86 odsłon

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

M
mikusia 8 lat temu
No jesteśmy przepiękni. Podsumowalas zajefajnie
D
donata 8 lat temu
Ciało nędzne mamy w zamian w duszę piękną nas obdarzono
a my na przekór robimy
ciału dogadzamy a niszczeniem duszy się nie przejmujemy
nieanna 8 lat temu
ojej :)
4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie