Przejdź do treści
"Wiem że przegrywam jestem coraz bliżej dołującej prawdy..." EVER! Bądź mi przywódczynią pomóż przestać kochać to wcale nie jest piękne W moim świecie był ktoś nikły cień wspomnień straszny kochanek Ogień i lód połączył nas nim zdążyłam zaprzeczyć wykrzykiwałam że kocham Zanim odejdę pociesz mnie podaj dłoń jak chcesz pozwól płakać rzewnie Inni mogą przestać Ja nie...? dlaczego muszę to czuć?! Wspólne idee głoszą: "czas leczy rany" a co zrobić jak to już nie są rany? tylko głębokie blizny przed oczami widok jego uśmiechu głos w przestworzach Teraz mnie nie pozna masz racje Jeszcze zdążę odejść Wtedy podejdę z pocałunkiem w dłoniach On mnie nie pozna... EVER!
94 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie