Naiwniaku

Wciąż jesteśmy połączeni Czujemy tymi samymi zmysłami Gdy słowa cisną się do ust Niemieszczące się w głowie Niby myśli o przeszłości Cierpliwe dni na przystani czasu Sarkazm w drwinie nieznajomych Zaledwie pól godziny rozmowy Kilka nieuchwytnych ujęć Cała świta przeszkolonych typów Nocne straszydła naszych snów Podcinają już połamane skrzydła Zaglądają pod powieki Szukając krzty miłości Krzty bycia człowiekiem W bajkach mówią o morałach Prawda jest nieuleczalna To jest życie naiwniaku Wkrótce i Ty się przekonasz Jak się urodziłeś tak umrzesz