spacer

kiedy chcę się uwolnić od smutków samotności idę na spacer, taki długi i cichy wiatr szepcze pełne zrozumienia słowa czasami promienie słońca dotykiem pocieszają policzki świergot ptaków głuchą ciszę wypełnia uśmiechem witam osobowość już dojrzałą okulary przeżółkłe pokazują lodowego koloru oczu ciepłych starca już cieszę się i zapominam o rzeczywistości z chmur krople deszczu lecą i pojawiają się oni zakochani jak nigdy nawet ich nie znam a już nienawidzę