zapisek duszy poskromionej

zaskakujesz słowami a jeszcze bardziej czynami masz w sobie tyle złości zaprzeczasz mojej radości wierzysz tylko w siebie nie widzisz gwiazd na niebie o marzeniach nie wspominasz właśnie te tematy pomijasz zwykły człowiek wśród nas nie doceniasz własnych wad niszczysz wszystko jak popadnie mimo że tak nie jest ładnie podam dłoń jak naiwna na twej twarzy mina dziwna nie chcesz dobra ani zła moje życie - twoja gra muzycznym rytmem skrada się ciemna zjawa jak we śnie kaptur na głowie i oczy skrzywione popierają twoją niedole ja jestem sama a wkoło tyle kłamstw trudno uwierzyć w lepszy czas wspomnę o tobie mój miły kiedy kroczyć będę po schodach do jasnego niebios wrota może jeszcze się spotkamy o tym transie pogadamy (...)