Przegrany czas...

Spóźniłam się Nie dałam nam szansy Zabiegałeś Prosiłeś A ja nie wierzyłam A teraz wszystko się zmieniło Już nie ma odwrotu Nie ma Cię tu A ja umieram z utęsknienia Zdecydowałeś za mnie Czas! Przeklęty czas! Teraz czuję tylko BÓL! Rozrywającą pustkę Moje ciało umiera komórka po komórce Powoli brakuje mi tchu Zamknięta w klatce swoich uczuć stłamszona samotnością zatracam się... Przygnieciona ciężarem rozsądku Nie chciałam się wznieść Gdybym tylko mogła cofnąć czas Ułożylibyśmy wspólny plan Przebaczyłabym Ci nieudany start Przeprosiła za zjadliwy ton ale Ty już nie chcesz rozmawiać Już nie będzie NAS... Moje okaleczone serce już się nie odrodzi.... A ja tak pragnę poczuć znów Twój zapach Siłę Twojego objęcia usłyszeć z Twoich ust jeszcze raz: „Zostań” Wypalić jeszcze jednego Twojego papierosa Po którym został tylko popiół w który przemieniła się moja dusza...