Dwie mróweczki się spotkały
co po lesie wciąż biegały
by igliwie, liście zbierać
i mrowisko tym uścielać.
Obie zgodnie pracowały,
obie też nie próżnowały,
żadnej przerwy nie robiły
wciąż nosiły i nosiły.
Uścieliły kopiec wielki
one w nim jak dwie kropelki,
wspólnie gościć się zaczęły
małe mrówki w nim poczęły.
Mrówek w kopcu przybywało,
miejsca wciąż im ubywało,
kopiec ciągle powiększały
-mrówek mrowie, kopiec mały.
By porządek zaprowadzić
mrówki muszą coś uradzić,
zarządczynie wybrać trzeba
co mrówkami pokieruje,
i nad nimi zapanuje.
Wojsko także powołały
straże w koło postawiły,
by intruza odstraszały
do mrowiska nie wpuszczały.
Intruz czując ich kąsanie
przy mrowisku już nie stanie.
Gdy zobaczysz mrówki w lesie
każda coś ze sobą niesie,
one w ciągłym ruchu są,
bo budują własny dom.
59 odsłon
'każda coś ze sobą niesie,
one w ciągłym ruchu są,
bo budują własny dom.'
jak też nie lubią obcej stopy
bo kiedy ją wyczują
wszystkie choć nie widoczne
widać że szkolone
lecz nie wiedzą że jak po wszystkim nie wejdą
tak na wszystkich
ale przyznać trzeba kąpiele w mrówkach
nie tylko romantyzm słowa leczą
ale też dobre są na kości jeszcze zastałe
jak reumatyzm czy niepełnosprawność
a Mrówki co?
dziczeją ...w:)