KOTEK.

Kotek szare miał futerko, biedny,słaby jak chucherko. Wzięłam kotka,nakarmiłam, i posłanie umościłam. Mleka kotu też nalałam, no i karmy nasypałam. Kotek lęk wciąż w sobie miał, i z koszyka wyjść się bał. Gdy minęło kilka dni, kotek stawał już u drzwi. Kiedy drzwi się otwierały, kotek stawał się nieśmiały. Pańcia kotka wciąż głaskała, na kolanach swych sadzała, by zapomniał o niedoli. -Kot miał wszystko-lecz w niewoli. Wolność kotu zwrócić chciałam gdy nie wrócił,-ja płakałam. Gdy już prawie zapomniałam, kota tego znów spotkałam. gdy do domu swego szłam, --był pod drzwiami-nie był sam.