Panna Jesień-III Pory roku

Dzień i noc podzieliły na połowę dobę, Natura zrobiła miejsce jesiennej pannie, Deszcz cicho siąpi, powiało smutkiem i chłodem. Jesiennej pannie w sukience z liści tak ładnie, W tej kompozycji żółci, fioletu, czerwieni, Welon z babiego lata zdobi nadzwyczajnie. Jej ogród wrześniowy- paletą barw się mieni, Tu dynie, kabaczki, tam chryzantemy, astry, Warzywa do koszy, kwiaty będą w wazonie. Jesienna panna na grzyby idzie o brzasku, Sprawdza, czy wszędzie zasiana już ozimina, Zrywa jabłka, śliwki- w jesiennym słońca blasku. Dzieciom zbiera kasztany, choć smutna jej mina, Spracowana odchodzi- idzie mroźna zima.