Przejdź do treści

Daleko, a może całkiem blisko...

Od siebie
daleko, daleko tam, gdzie myśl nie sięga we wszechbycie rośnie mądry, zdrowy ząb głęboko, głęboko głębiej niż snu głębia na samym dnie wspomnień leży drugie dno bynajmniej - nie oka które się zazębia o korzeń ogromnie skamieniałych rąk dwudziestego wieku pustych, zimnych okien rosnących na preriach niedaleko stąd 11 stycznia 2014
131 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Beatrice 12 lat temu
Dzięki Eforo za komentarz, to prawda, pozmieniało się i wciąż się zmienia, aż strach pomyśleć, do czego to wszystko zmierza, pozdrawiam :-)
Beatrice 12 lat temu
''wspomnienia'' mi się powtarzały, więc troszkę zmieniłam :-)
Beatrice 12 lat temu
Zauważyłam, że są tutaj osoby, które nie zrozumiały sensu tego wiersza, dla nich krótkie wyjaśnienie. Wiersz mówi o obecnym społeczeństwie, które z jednej strony jest coraz mądrzejsze i zdrowsze, z drugiej strony coraz bardziej bezwzględne, obojętne na ludzką krzywdę (puste, zimne, skamieniałe). Pozdrawiam czyjących :-)
A.noniM 12 lat temu
Wspaniały. Pobudza do myślenia.
P.S. Nie przejmuj się, zauważ iż hejty dają zawsze te same! osoby i to wszystkim. Czyli albo nie rozumieją żadnego słowa na tym portalu, albo chcą swoje ego podbudować negatywnymi ocenami osobom, którym zazdroszczą.
Pozdrawiam
Beatrice 12 lat temu
Dziękuję A.noniM :-))) Pozdrawiam serdecznie :-)

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie