Nie-złota klatka

mówi, że kocha, lecz nie do niej kwiaty kupuje, lecz nie jej słodko całuje nie-jej skronie nie za nią chodzi jego cień bywał podporą, lecz nie dla niej podał jej życia kęs – nie ten głodna połknęła na śniadanie trawiła go nie-jeden dzień odbijał jej się wiele razy powodem niestrawności był i kwasem duszę jej poparzył chęć życia wlał do nie-jej żył kochała życie, lecz nie takie nie takie wino chciała pić nie z takim chciała być pędrakiem nie w takiej klatce chciała żyć