Dusza człowieka,
dawny zbiornik wszystkich emocji.
Gdy zostanie zraniona,
kto ją zmyje olejem?
Kto ją osłodzi powiewem wiatru?
Łza współczucia chłodzi rany –
przywraca świeżość, łagodzi cierpienie, a czasem uzdrawia.
Nikt nie zna liczby łez
proszących o przebaczenie,
które przyniosą ulgę.
Na polu pokonanych nie ma zwycięzców, chyba że z góry.
Po wielu walkach okrucieństwa
pozostają blizny.
To zaszczyt znosić ciosy losu.
235 odsłon