Pochłonięta

miałaś żyć pełnią życia chłonąć każdą jego cząstkę pochłonęły cię urągające ściany pustka wrzeszcząca: - zrób to! i zrobiłaś... a ona teraz niesie najpierw powoli delikatnie ciało odbija od brzegu potem z impetem wciąga na samo dno wir rzeki spoczywaj w pokoju