nowa ja

upadłam popchnięta przez los zapłakałam zraniona przez miłość leżałam a świat kręcił się dalej deptana kopana niewidzialna dla ludzi czekałam ta chwila wstałam strząsnęłam kurz nicości czysta głowa do góry pierś do przodu plecy proste krok równy prawie musztrowy wstałam i poszłam kamienna twarz serce lodowate zapomniana narodziłam się na nowo bez litości miłości współczucia bez duszy szara i jednolita córa ciemności siostra nocy kuzynka nicości umarła i narodzona z prochu powstała nowa ja