Poświęcić dla idei

W zimie, nocą chłodne gwiazdy na niebie się złocą, ludziom o pustych snach się o oczy łomocą, co wlewają puste ambicje do pustych idei, gdzie każdy mówi że mrok twój wybieli; Wysoko nad nami i nie łatwe do osiągnięcia, co zrzeszają stadami i kradną poczęcia, co ludzi wybudzają z ich płytkich snów, co sprawiają, że ciągnie się za nimi sznur ściętych głów; Blaskiem nadzieje nam daje, co życiem naszym się staje, co więcej z życia wyniszczy niż przez nadzieje powstaje, To wszystko, w imię idei...