Rozmówca

Ostatnio nie robię nic, nic dla ciebie, dla niej, a nawet siebie, dla nikogo, nic nie robię, a zmęczony jestem już wstawaniem z łóżka, poranna kawa tylko tuli do snu, pół dnia w milczeniu, nawet gadki z somsiadem nie pociągniesz, kończę na dzień, nie dodając dobry, bo już nie mam ochoty go na siłę wciskać. A potem już nawet nie masz dla kogo robić, i zostajesz sam z końca, miły, spokojny, opanowany, ale na głębszą relację nie licz, szybko zadomowi się cisza, odsunę od siebie uczucia ironią i lepką gadką, sam na sam już nawet słowa nie zamienisz, a rozmowa nie zbyt kleista, bo już nie wiem do kogo mam mówić, by cisza nie przebiła mnie na wylot