Luna

Zanuć o suczce maltipu piosenkę, małej, beżowej, eleganckiej psinie, jakże serdecznej, ufnej, miłej wdzięcznej, Luna, ktoś dla niej takie wybrał imię. Choć niepozorna, niby jedna z wielu, to piosnka o niej właśnie już powstaje, i w niepogodę może cię ogrzeje, Kazimierskimi spłynie balkonami. Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę, mądre ma oczy zaś futro kudłate, świat wokół siebie, wita całym sercem, lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem. Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę, mądre ma oczy zaś futro kudłate, świat wokół siebie, wita całym sercem, lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem. Gdy ją napotkasz, rozpoznasz od razu, przyjdzie do ciebie, naprzeciw przystanie, i wdzięcznie skoczy liźnie cię po twarzy, pobiegnie zaraz pomiędzy drzewami. I choćbyś miał jej nie zobaczyć więcej, nie smuć się, ona świat okrąża cały, tylko zaśpiewaj refren piosnki dźwięcznej o psinie która wszystkich pokochała. Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę, mądre ma oczy, zaś futro kudłate, świat wokół siebie wita całym sercem, lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę, mądre ma oczy zaś futro kudłate, świat wokół siebie, wita całym sercem, lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem.