Jeden wiersz

nie ty ani ja uniesiemy metaforami wyrazów poezję to oni umarli mówią nam do ucha my układamy pospolite słowa żywi- jeszcze szepnij -dusze zbudź i usłyszę podszepty iluzji-ty poeto znasz niebytu wzloty... biały kruku mój lot niski niedosięgalny tych nieznanych chmur sklejona odwłokiem leże na zielonym mchu brzęczeniem obudzona deszcz kroplami zmywa niewidzialne dotknę skrzydła miękkość uniesie tam ..... tu jeden wiersz ku pamięci...