Poemat dla poety

poezję się nie tworzy poezję się przeżywa ile minut w godzinie ile lat wiedzy niedokończonej rozum w istocie ona ma oczy i patrzy wnikliwie w morzu miliardy kropel nie wyczerpiesz ilości pragnienia nie zaspokoisz głodu serca łzami na piśmie litery mówią kto uważnie czyta zrozumie poetę on widzi słyszy inaczej opowie niewyszukanymi słowami pszczoły zbierają miód człowiek gorycz czuje gdy go nikt nie rozumie poeta nie chce niczego pisze ma zamknięte oczy jasność dnia ciąży głód niezapisanych przeżyć na nieprzeczytanej kartce serce szuka serca ogień uczuć nie parzy iskra płonie wierzę ile napisanych prawd boli gdy miłość oddana poezją odrzucą opuszcza zasłonę kurtyna życiowy dramat na scenie sam jak Hamlet pyta...