Zegar

krokiem niestrudzonym jak ból niemożliwy do zgubienia odmierza bezsenne odległości od narodzin po milczące unicestwienia wyprzedzając świt zawsze o jedno uderzenie serca zmaga się z każdym dniem co ciąży jak kamień krusząc go bez wytchnienia na godziny minuty ulotne chwile na miarę naszych możliwości z nastaniem nocy nie przestaje zgrzytać zębami dobijając się do zamkniętych powiek choćby o jedną kromkę snu