Okno naszych dusz

Po kuchni boso spaceruję.
Nowy dzień szepce o
tobie, już nie śpisz.

Ciężko wyrzekać mi się
twoich spojrzeń.
To miłe że pamiętasz
jak marzyć.

Wieczorem zsuwam się
myślami w dół.
Jednak zawsze ty
na dnie leżysz dziewicza.

Sami w milczeniu.
Wspólnie przymierzamy
szczęścia kreacje.
Modlimy się wspólnie.