Tęsknota za miłością

Nie chce już dłużej żyć w samotności lecz pragnę poznać smak tej miłości która zmienia życie na zawsze. Nie chce już wracać do pustego domu nie chce samotnie płakać po kryjomu że źle mi samemu. Puste i głuche te cztery ściany gdzie ciągle trwa walka z marzeniami o miłości bez granic. Nie chce już dłużej patrzeć przez okno gdzie zakochani podczas deszczu mokną do granic szczęśliwi. Dlaczego miałbym romanse czytać książkową miłością się zachwycać skoro brak mi własnej. Nie chce w parku chodzić alejkami bo jak samotnik wśród zakochanych może być szczęśliwy. Męczą mnie wieczory samotne i puste znowu samotnie w fotelu usnę i obudzę się rano. Nie chce samotnie jadać śniadania chce by tu była ma ukochana ta, której brak. Nie chce kochać tylko w fantazji nie chce całować w mej wyobraźni lecz na jawie prawdziwie. Chce mocno trzymać jej mała rękę kupić jej piękne kwiaty w podzięce za to ze jest. Pragnę ją położyć między różami zachwycać się jej pełnymi ustami jak nigdy nikim. Pragnę spełnić jej wszystkie marzenia małe zachcianki duże pragnienia by była szczęśliwa. Tak mocno pragnę kochać bez granic i oddać wszystko choćby i za nic by pustkę w sercu wypełnić.