Wątpienie

Jak mam oddychać będąc w bagnie grzechu, Nawet nie wziąwszy pierwszego oddechu Na tym pełnym pokus świecie? Zmartwienie... Więc rozgrzeszenie dać ma uwolnienie? Myślę, więc jestem - błądzę, więc zwątpiłam, Wieczną do mojego serca przyszyłam Niedoskonałość. Jaka kara dla mnie Jeśli nie piekła, czeluści, otchłanie? To, że odwrotu nie mam to nieprawda I fałszem też, że przyszłość moja żadna. Ale czy źle mi teraz? Nie potwierdzę, Ani zaprzeczenia teraz nie stwierdzę. Być może jutro się określę Poszę nie zabijaj, nim Go całkiem skreślę.