,,MOJA WENA

. ,,MOJA WENA" Uciekła mi wena wróci do mnie nie chce a moje wołanie waży sobie lekce Wróć że weno do mnie oddaj mi natchnienie bo chciałem napisać do żony zażalenie. Za mało mnie KOCHA ! Za mało mnie PIEŚCI ! Za mało mnie CAŁUJE ! No i tak w ogóle za mało wszystkiego Co mi tak smakuje. Zawsze marzył mi się poety wzór to com napisał tylko na szubienicy sznur. kiczowata wena ubrana w proste słowa psuje moje wiersze niczym zeschła trawa. Nowej siły mi dodaj rozkwitnij jak storczyk albo bądź tak piękna jak siedem kwiatów tęczy jesteś mi potrzebna do zażaleń treści jak żona przeczyta- może mnie po pieści. Proszę szczerze nie chowaj się na dnie mojej strapionej duszy bo wyciągnę cię za uszy. Dalej weno bądź milutka Ułóż w zdania szybko słówka. Nie daj prosić się kochana Jesteś mi potrzebna nie tylko z rana Nie opuszczaj mnie aż do wieczora Bo na żonę i wiersze to najlepsza pora. Wiem że idzie z tobą się dogadać lubisz przecie wiersze ze mną układać. Rano wyszły mi jakieś wiersze czarne jak bym wcale nie spał tylko popijał drinki marne. Autor : Edward Zabrzeski