Przejdź do treści

Powiedziałeś moja kobieta

Miłosne
nie słyszałam dziś twojego głosu oddycham tęsknotą myśli objęte ramionami nakarmione wspomnieniem usypiają zasłona zaciemniła pokój tonie w tajemnicy niedomknięte drzwi zapraszają światło potyka się o schody przyszedłeś we śnie odejdziesz o świcie znowu płakałam nie słyszę własnego głosu szmerem ust dotykam twego policzka powiedz moja kobieto kiedy się obudzę
66 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Alyshia 8 lat temu
Bardzo ładnie delikatnie i subtelnie ;)
D
donata 8 lat temu
Ewo trzeba z żywymi do przodu iść po życie sięgać nowe a nie zwiędniętym lauru liść z uporem stroić głowę,powodzenia
I
iron1 8 lat temu
Zatrzymać czas- zatrzymać szczęście - zatrzymać Siebie w przemijaniu.... można wierszem ...
Ewa Hulak 8 lat temu
iron 1 dziękuję , można zatrzymać :)
Ewa Hulak 8 lat temu
dziękuję wszysekim za komentarze za pochylenie, :)
zyga66 8 lat temu
pierwsza strofa mi trochę nie gra, może tak:

twojego głosu
oddycham ciszą
teknotą

Poza tym bardzo dużo uczucia, pozdrawiam :)
Ewa Hulak 8 lat temu
zyga dziękuję , sprawiłeś lepszą myśł:)
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie