Dwa metry pod twoimi stopami (tafefobia)

sumiennie na wpół świadomie drapię wieko trumny łamiąc kruche paznokcie coraz delikatniej już nie krzyczę nie uderzam już na wpół świadomie drzazgi w bladych palcach ciemno duszno bardzo mało powietrza instynkt samozachowawczy szwankuje w tych warunkach Boże ratuj mnie na wpół świadomie to taki śpiący brak czasu bardzo wolny ból palców trzyma mnie w półświadomości czy jeszcze długo? wypuść mnie stąd ciało waży kilka ton tak duszno pachnie świeżym drewnem czym pachnie nie boli mnie już niech boli proszę słyszę twój głos bardzo cicho u góry obudziłeś mnie wiedziałam że przyjdziesz wypuść otwórz idę *** w modlitwie za tych, którzy odchodzili dwa razy za drugim razem samotnie