Bajdy, o kochanku co błądził

Zaprosił raz zapytał dwukrotnie napisał trzy listy strudził się okropnie a Ona siedziała bujając koralik w jej oczach tęczowych świat cały zostawił zamilkł gdy wyszła zniknęła bezdusznie wyciągnął zawleczkę puścił łzawą strużkę i gdy już tak siedział zdesperowany na brzegu balkonu zsuwając się z ramy uznał za błazeńskie miłosne podloty bo był na parterze a pod nim śliczny motyl i odmalował romantycznie uczuć swoją sferę spróbował raz jeszcze został serc złodziejem.