maszerują po stolicy cienie

Straszne rzeczy marsz zmieszanych pragnień bez sortu logicznego myślenia odrzut homofobów chamów pustaków stereotypów nie widać recepty na nowy ład na normalność patrząc na to skupisko Ojców pracy Ojców mediów Ojców dyrektorów szaleństwo kiczu dusi gardło tych ostatnich najmniej szkoda rodzicieli niecnych szopek multiplexów buldożerów pieniących się wzorem anarchistów prawdziwie widzialne są cienie ukrytych interesów wstydliwie skrywanych za maską niezadowolenia jest jednak recepta w tej beznadziei wysokich cen, pustki moralnej, bezrobocia Młodzi, którzy nieprzesiąknięci woskiem palących się od gniewu świec myślą racjonalnie.