Jest takie miejsce..

Tam gdzie kołyszą się smętnie brzozy gdzie pagórki zielenią mocno obszyte czułym tchnieniem wiatr wymawia frazy z lubością tuląc pola obsiane żytem tam słońce zachodzi całując horyzont ostatnim światłem tęskno nań patrząc jak w promieniach ten czas zatrzymać przetrwać nocy bezbrzeżną zapaść deszcz tam wypłucze wszystkie gorycze łzawe lecz słodkie wspomnienia zostawi nawet czas nie zdoła pamięci tej wytrzeć choćby się w wielu śladach swych pławił mów zatem szeptem jak szumią mi liście gdy rosa je zwilży choć jeszcze jest mgła mów jak to dawniej poziomki soczyste na brzegu przy lesie porosły wokół pnia zaś potem opowiedz o odleglych czasach gdy wino smakując nie czuło się strat a ludzie tańcząc przy blaskach księżyca nie mieli zmartwień nie mroził ich strach wspomnij mi o tych pachnących jagodach co smak już dawno tylko w myśli ostał o tych letnich dniach i nocach pogodnych mroźnych zimach i cudownych wiosnach nim przeminie to co teraz przeżyć pisane by zaś nowe strony skrzętnie malować powraca obraz tego co już jest znane ukazując wielkie tęsknoty od nowa...