lawenda..

ileż można zdradzić by słowem nie szafować przywdziać maskę chłodu dotykać.. to wytworna mowa toteż wiatry się sprzysięgły jakby honor miały wielki ostro niczym brzytwą tną ambitnie aż do głębi jaki ból da się przyswoić gdy iluzja jego miarą zwodnie krąży przyczajona aż uczucia się oddalą widać mgła to przed oczyma jakby przyszło tonąć w bieli gęsta jak chmura w niebie przed twarzą się ścieli i żal tych płytkich oddechów ginę.. ilekroć patrzę tamtędy wszystko skupione ku sobie w morzu koloru lawendy