Wiersze

Rodzą się w sercu. Mieszkają w głowie. Rozhulane. Roześmiane. Smutne. Zamyślone. Długie. Krótkie. Zakręcone. Jest ich bez liku. Gnieżdżą się jak dzieci w ciasnym pokoiku. Czasem, gdy czasu mam troszeczkę. Siadam nad pustą kartką papieru. Tak pojawiają się w słowa ubrane. A to ci magia jest dopiero. I każdy może je zobaczyć. I nawet dotknąć każdy może. Poczuć. Powąchać. Posmakować. A każdy w innym jest kolorze. I niech ich będzie jak najwięcej. By nasze światy wciąż istniały. I zadziwiały swoim wnętrzem. Tym co w nas brzydkie i co piękne.