***

ból jest samotny i cichy wdziera się przez pozostawioną przestrzeń nikt nigdy do końca się nie zamknie ból jest delikatny i przewlekły spuszcza się po nici nie wiadomo do końca skąd ból przyzwyczaja się do miłości potrafi istnieć pomimo i na przekór gdyby było w człowieku tyle uporu dosięgnąłby szczytu gór nie ruszając palcem przecisnąłby się przez szczelinę serc zgniecionych podobno wyborem przypadków los rzucił kości w nieznaną strefę odchyleń od normy