Przejdź do treści

***

nie mogę nigdzie przejść nie mieszczę się jestem przebita włócznią blokuje w drzwiach nie mogę nigdzie przejść wszędzie zimno nie rozumiem dlaczego pomimo i na przekór chcę jednego zawsze wierzyłam w sens czekania uporczywie wybieram cele nietrudne do zdobycia przerasta jednak fakt że zwykłe czasami bywa zbyt wyniosłe tak trudno szukać kiedy nie znalazłam samej siebie w lustrze...
78 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Jan Tkacz 13 lat temu
Patos zabił ten wiersz, a może nawet nie to, jakaś taka nieporadność tu się wkradła, czuć wtórność, która kładzie te wersy na beton.

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie