Niewidoma

dzień tak krótki bywa gdy zawsze jest nocą świat na mnie patrzy bez wzajemności dzień tak krótki bywa ale ten był ostatnim w życiu dniem stanęły w bramie trupy przeszłości nie istotne te wybryki świadomości ślepocie wyostrza się wrażliwość szósty zmysł teraz dzień jest dla mnie nocą a noc wiecznością zabarwię moje myśli by mieć to życie w kolorach umarło to niegodne spaliło się na wiór to słodkie stawiam ciszy grobowiec tylko w niej mogę zasnąć