rozerwany

mały malutki chciał być wielki widział on innych którzy potrafią zdumiewają oniemiają inspirują Żyją widział w nich wielkich, nie widział zwykłych widział olbrzymów, nie widział koślawych widział ich rozmiar, nie widział wnętrza widział ideał, nie widział skazy zapragnął być wielki, choć w środku był pusty więc dmuchał sam w siebie ile sił w płucach powietrzem rozpychał całe swe ciało nie pozwalał aby cokolwiek uleciało rozmiar mierzalny jedynym celem jedynym marzeniem w końcu się zmierzył ze swymi mistrzami i ku swej radości przerósł ich o głowę pusty swej dumy cel pozornie osiągnął pewny że postawił posąg trwalszy niż poezja rzymskiego artysty jednak nie wiedział jak bardzo się mylił lecz skąd mógł to wiedzieć? wątpić nie umiał dni parę trwała chwała, lecz napotkał pytania nie odpowiadał powietrze zjadał aż w końcu spotkał na swej drodze mniejszego malutkiego "niesfornego" pomyślał patrząc ponad nim, nie dostrzegł igiełki w łapce przed ciosem się nie uchylił [lecz jakim to ciosem - zaledwie muśnięciem] i pękł mały malutki - teraz rozerwany