Bezsilność

Podmuchem wiatru źdźbła trawy targane Na krawędzi nocy i dnia balansując Marionetki na sznurkach Bezwolne beznamiętne zniewolone Dusza wyrywa się i łka W ułomnym ciele uwięziona Emocjami szarość dnia rozrywam W ciemności się pogrążam Szukając spełnienia Dźwiękami ciszę wypełniam W przelotnych znajomościach ukojenia szukam Oszukuję się Rozczarowaniem i lękiem Codzienność wypełniona Zagubiona w błahych sprawach i ulotnych wizjach Bezsilnie miotam się W marzeniach sennych szczyty gór zdobywam By każdego ranka na nowo odkrywać Sznurki wprawiające w ruch Podmuchem wiatru targana