Pamiętasz...

Pamiętasz te błękitne niebo i prześwity Słońca
Niespokojne fale i Nasze oczy wpatrzone w głębię
Naszych młodych jak ta namiętność serc…
Wokół drżało powietrze od tej wczesnej miłości
I wszystko cichło w Naszych skromnych oddechach
Pamiętasz ścieżki i wspomnienia tamtych lat
Krajobrazy powracające w mych sennych marzeniach
I Nasze dłonie w blasku księżycowych cieni
Każda chwila jakby inna coraz piękniejsza i bardziej znajoma
Pozostawiała w myślach swe ślady…
W ramionach Twych świat przestawał istnieć
A Słońce świeciło jakby dla Nas zastygł czas…
Teraz już nie ma Nas i tego co zmieniło życie
Tak oniryczne…
Stoję tu u brzegu zapłakane oczy i łzy oczyszczające me senne powieki przeszłości…
Zostałem sam i te chmury gęsto kłębiące się wokół sterczących drzew i upadłych liści…
Wrócę tu kiedyś znów bez Ciebie…
Bo nawet śmierć pamięta o sercach umarłych za życia
I ludziach których nie zdążyła poznać historia[…]