Życie Znikome

Jesteśmy tylko poranną mgiełką zrobioną z rosy Jesteśmy tylko kropelką rosy wysychającą w zenicie Jesteśmy tylko krótkim blaskiem wschodzącego słońca, Który nie masz szans by dotrwać do końca. Jesteśmy sami… jak życie znikome… Nikt nas nie zapamięta za dobro stworzone Gdy zapomniano o mnie… klęknąłem, Modląc się o coś co sprawiłoby, że będą pamiętać o mnie Wstałem i wziąłem ze sobą karabin Już wiem co zrobić, aby o mnie pamiętali Jedno życie nie utrwali pamięci Więc pomyślałem, że trzeba oddać ich setki Teraz czuje się jak Czarny Mag Zeref Nie może umrzeć, bo odebrał ich tak wiele Został zapamiętany jako ludobójca I to nie dlatego, że Bóg tak chciał… Nie docenił wartości życia, Więc gdy nadszedł jego miejsce i czas Został sam na rozstaju dróg Zastanawiając się, gdzie jest Bóg Nie rozumiał dlaczego go tu nie ma Dlaczego on o nim nie pamięta I naszedł go głos dochodzący z ziemi „Zabijałeś to cierp jak należy”