autarkia

Genialne! Pozdrawiam.

Na samym początku musiałem sprawdzić czym jest ta autarkia. Teraz kiedy już wiem,zastanawia mnie zasadność tego określenia w tytule, ale tak już jest że to autor nadaje tytuł i jego cechy w wierszu.
Tematem nawiązujesz do jakiegoś związku który został powiedzmy zakończony.
Rzeczywiście wydawać by się mogło że mamy nad tym kontrolę, że panujemy nad tym, tylko czasem nie wiadomo dlaczego odczuwamy ból i cierpienie, mimo iż związek który zakończyliśmy był jedną wielką porażką.
Jednak nie o tym chciałem napisać.
Mam prośbę, czy dała byś radę wpleść troszeczkę w swoje utwory kilka metafor, wówczas wydaje mi się że nabrały by ostrzejszego wyrazu, zmusiły czytelnika do myślenia, do przeżywania utworu w sposób jego godny.
Chodzi mi o to że za wiele w nim dopowiedzeń a to czytelnik musi sobie dopowiedzieć niedopowiedziane.
Pozdrawiam serdecznie:)

Mój repertuar słów został powiększony o jedno nowe słowo. W stanie dzikiej satysfakcji nacisnąłem plus bez czytania. Na całe szczęście plus faktycznie się należy.

Co do tytułu; Nazwał bym ten wiersz zwyczajnie; Awaktria!
;))

Plus,po prostu plus.

Gdyby nie tytuł stwierdzenie tego samego jako niezależności i poleganie wyłącznie na sobie byłoby , no cóż nie boje się tego powiedzieć banalne. Niemniej życie składa się z banałów i nie trzeba od nich uciekać również w pisaniu tekstów. Nadmierne użycie metafor prowadzi do poetyzującego bełkotu. Jest to wadą , a nie zaletą wielu tekstów na profilu. Dla mnie jak w sam raz.Lubię krwiste befsztyki, a nie jakieś tam wegańskie smarki, do tego frytki i surówkę poproszę.Podpisał- zwykły zjadacz martwych zwierząt.Bez sentymentów i znęcania się co uważam za wysoce naganne i warte obdzierania skóry z obu rąk, lub przynajmniej darcia pasów z pleców.

Masz rację Izabelo, jednak pisząc tego potworka bliższe mi było stanowisko Sokratesa, względnie starożytnych cyników ;)