Nie jestem Ikarem!

Po wielu dniach na złość prognozie zabłysła najbliższa z gwiazd spłynęła z wysokości ogrzewając wyziębione od wielu miesięcy ciało smętna historia wróciła na półkę a spocone gumiaki utknęły w kącie bose stopy pobiegły na najwyższe ze wzgórz ciesząc się dotykiem najmniejszego źdźbła trawy ostrożnie stąpając po śliskiej krawędzi z pełną satysfakcją rzuciłam się ze szczytu nie czułam strachu wiedziałam że nie spadnę poszybowałam wyżej niż w marzeniach choć silny wiatr ciągle jeszcze łamał mi skrzydła poczułam zew świeżości i siłę adrenaliny choć nie był to skok na bungy byłam bezpieczna wiedziałam że deszczowa pora przeminęła tak bardzo Kocham być sobą!