Jesienny deszcz II

dni coraz krócej się plotą noce się wydłużają ponure jeszcze liście opadają z drzew umilkł radosny ptaków śpiew a za oknem deszcz kroplami o parapet uderza patrzę na świat i jak gdyby rozum niedowierza aż tyle istnień ludzkich a w ilu domach ciepła się mieści ile miłości czy tylko tej na niby czy prawdziwej mamy w sobie kiedy los ma dla nas złe wieści deszcz w milionach kropel co dnia znów z nieba spada uderza we wszystkie szyby białym piórem nieskończonych lat szczęśliwych życzę i z muzą złotą na nowe składam słowa stare a każda strofa w list się układa już opuściła mnie trwoga gdyby tak każde ludzkie serce nutą radosną zabrzmiało i choć czasem też zaśpiewało pean na cześć prawdziwej miłości ile kropel deszczu tyle dni radości dlatego niech będzie nawet ulewa i ciężkiej chmury oberwanie noszę ciągle w sercu nadzieję że miłości tyle jeszcze poznamy ile tych kropel deszczu pod wielkim parasolem szczęścia oboje przetrwamy nawet gdy czas burzy nastanie od zawsze mam taką wiarę